บางครั้ง สิ่งที่ดีที่สุด...ก็ไม่ใช่...สิ่งที่ถูกต้องที่สุด...
บางครั้ง สิ่งที่ถูกต้องที่สุด ...ก็ไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุด...
บางครั้งสิ่งที่เราคิดว่าไว้ใจได้มากที่สุด...
แต่กลับทำลายเราได้มากที่สุด
บางครั้งเรา อยู่ในโลกแคบจนลืมมองถึงโลกกว้าง...
บางคร้ง ปัญหาแค่ปลายนิ้วก้อย...แต่กลับทำให้มันเป็นฝ่ามือ
บางครั้งคำพูดคน...ก็เชื่อใจไม่ได้...
บางครั้ง ไม่มีอะไรมาวัดปริมาณคำพูดว่าจะเชื่อถือได้มากเพียงใด... มีแต่เวลาพิสูจน์...
บางครั้งโลกนี้มันก็โหดร้าย...มากกว่าที่เธอคิด
บางครั้งโลกนี้ก็สวยงาม...ไม่ได้โหดร้ายเหมือนที่เธอคิด
บางครั้งคนเราก็ต้องการ...แค่ใครสักคนที่เข้าใจ...
บางครั้งคนเราก็ต้องการที่จะเข้าใจตัวเอง...
บางครั้งเราก็ไม่สามารถกำหนดชะตาชีวิตของตัวเองได้
แต่บางครั้งเราก็สามารถ กำหนดทิศทางของเราเองได้
บางครั้งบทเรียนที่ต้องจดจำคือการเรียนรู้ของตัวเอง
บางครั้งบทเรียนที่ต้องย้ำเตือนคือการเรียนรู้ของผู้อื่น
บางครั้งคนเราก็ร้องไห้อย่างไม่มีสาเหตุ
แต่บางคน...ทุกสาเหตุ... ก็ระบายด้วยน้ำตา...
บางครั้งการที่ได้หัวเราะกับคนที่เรารักทำให้ชีวิตมีความสุขได้ทั้งวัน... แต่บางครั้งเสียงหัวเราะ...อาจกลายเป็นรอยน้ำตา...
บางครั้งสายลมก็พัดเอาความเหน็บหนาวมาให้
แต่บางครั้งสายลมก็ โอบกอดฉันไว้อย่างอ่อนโยน...
บางครั้งคนเราก็หัวเราะกลบความเศร้าแอบยิ้มเมื่อใจฝืนทน
บางครั้งคนเราก็เหงาเมื่ออยู่ลำพัง
และมักจะบอกกับตัวเองว่า...ฉันไม่เหงา...ฉันไม่ต้องการใคร...
, , ,
Credit , , ,จำไม่ได้ (-/\-)
อาจจะช้ำจึงได้พรำฝนมา
ทุกครั้งที่เจ็บใจ
แต่ไม่รู้จะบอกใคร
ก็ร้องไห้ออกมา
ร้องมันออกมาให้พอ
จะไม่ขอใครให้มาเห็นใจ
ไม่คิดจะจดจำ
เจ็บและช้ำยิ่งกว่าใคร
เมื่อรักมาจากลา
ฟ้า...
ฟ้ายังต้องมีฝน
เกิดเป็นคน ต้องมีเสียน้ำตา
ฝน...
ฝนร่วงหล่นมาช้าช้า
จากดวงตา จากส่วนลึกในใจ
, , ,
เหลือเพียงแต่รอยน้ำตา
อีกไม่ช้าคงจะเลือนลบไป
แล้วฝนก็จะซา
กลับเป็นฟ้าที่สดใส
ไม่เหมือนที่ผ่านมา
, , ,
ฟ้าที่มีฝน
เปรียบดั่งคน...ช้ำใจ